تنیس بازان بخوانند.خطر صدمات به آرنج را جدی بگیرند (سلامتی)

خطای پایگاه‌داده وردپرس: [Got error 28 from storage engine]
SELECT t.*, tt.*, tr.object_id FROM SlM_terms AS t INNER JOIN SlM_term_taxonomy AS tt ON t.term_id = tt.term_id INNER JOIN SlM_term_relationships AS tr ON tr.term_taxonomy_id = tt.term_taxonomy_id WHERE tt.taxonomy IN ('category', 'post_tag', 'post_format') AND tr.object_id IN (175402) ORDER BY t.name ASC










<br /> تنیس بازان بخوانند.خطر صدمات به آرنج را جدی بگیرند (سلامتی)


















مشاهده ادامه مطلب

منبع حرارتی مرموزی که نابودگر یخچال‌های قطب جنوب است!

 

مجله علمی ایلیاد – برای اندازه‌گیری میزان یخچال‌های موجود در قطب و پیش‌بینی اینکه چه چیزی ممکن است در آینده اتفاق بیافتد، دانشمندان به اطلاعات دقیقی نیاز دارند. در این راستا، مطالعه‌ی جدیدی نشان داده که یک منبع بزرگ گرمای ژئوترمال در زیر قطب جنوب شرقی، وجود دارد که ما تا کنون از آن بی‌اطلاع بوده‌ایم. طبق مشاهدات راداری که توسط یک هواپیمای در حال پرواز از این قاره‌ی یخ‌زده به‌دست آمده، به نظر می‌رسد که یخ‌های این ناحیه، به سرعت از پایین در حال ذوب شدن هستند. این رادار قادر است در ۳ کیلومتر یخ نفوذ کند تا شرایط زیر آن‌را بسنجد.

از آن‌جا که پایه‌ی یخ قطب جنوب در حال ذوب شدن است، آب ذوب شده خالی شده و مجدداً این ناحیه از دریاچه‌های زیر توده‌ی یخ پُر می‌گردد. در حالی‌که این فرآیند ممکن است در حال حاضر مهم‌ترین عامل کاهش یخ قطب نباشد، گروهی از دانشمندان بین‌المللی می‌گویند که این امر می‌تواند موجب ذوب سریع‌تر یخچال‌ها در آینده شود، زیرا آب و یخ می‌توانند بسیار فرار باشند. در واقع فرآیند ذوبی که شاهدش هستیم، شاید هزاران و حتی میلیون‌ها سال به طول انجامد و به‌طور مستقیم به تغییر شکل یخچال‌ها کمک نکند. دانشمندان می‌گویند: «با این وجود، در آینده آب اضافی موجود در این بستر یخی می‌تواند این منطقه را به عوامل خارجی مانند تغییرات اقلیمی حساس‌تر کند.»

بر اساس مشاهدات ثبت شده تا ۷۵۰ کیلومتری درون ساحل، گروه کارشناسان بر این باور هستند که سنگ‌های رادیواکتیویته موجود در داخل پوسته‌ی زمین و آب گرم به این ذوب اضافی کمک می‌کنند. بدون آخرین تکنولوژی رادار، ما فقط می‌توانیم مشاهدات سطحی انجام دهیم. پروژه‌ی PolarGAP که بخشی از این تحقیق است، نیز برخی از نقص‌های ماهواره‌ی GOCE را پُر کرده است. در حال حاضر، تهیه‌ی نقشه‌های متعدد و ارزیابی منبع کلیدی گرمای مرموز موجود در زیر ورقه‌ی یخ که در وقوع آن‌چه که در سال‌های آینده در قطب جنوب رخ خواهد داد، نقش مهمی را بر عهده دارد، بسیار مهم است.

هم اکنون پروژه‌ی PolarGAP برخی مشاهدات حیاتی را در این راستا ارائه داده است. البته همان‌طور که دانشمندان می‌گویند، ما نمی‌توانیم مطمئن باشیم که چه چیزی موجب ذوب می‌شود، اما انتظار می‌رود که سنگ‌ها و آب گرم عاملان اصلی این اتفاق باشند. البته این منبع تنها منبع گرمایی کشف شده در زیر قطب جنوب نیست. تحقیقی که در سال گذشته منتشر شد، نشان می‌دهد که حرارت زیرزمینی زیادی نیز در غرب قطب جنوب جریان دارد که احتمالاً باعث ذوب سریع‌تر یخچال‌های آن منطقه شده است.

در ماه ژوئیه، دانشمندان اعلام کردند که منبع گرمای آتشفشانی زیر قطب جنوب در زیر جزیره‌ی Glacier Island قرار دارد. البته دانشمندان بیان نمی‌کنند که این منابع گرمایی در چند سال آینده، ناگهان قطب جنوب را به آب تبدیل می‌کنند؛ اما عوامل کشف شده  تغییرات آب و هوایی به وقوع پیوسته در آینده را نمایان خواهند ساخت.

در واقع  منابع گرمایی زیرزمینی، مانند مواردی که اخیراً شناسایی شده‌اند، احتمالاً در مدت طولانی شتاب ذوب یخ را در قطب شمال و جنوب نیز افزایش خواهند داد. گام بعدی این است که بفهمیم چگونه این سنگ‌های گرم می‌توانند بر تغییرات یخچال‌ها در آینده تاثیر بگذارند.

نوشته:دیوید نیلد
ترجمه: سهیلا دوست‌پژوه – مجله علمی ایلیاد
منبع: sciencealert.com

مشاوره رایگان اخذ پذیرش و ویزای تحصیلی از دانشگاه های استرالیا،آمریکا،کانادا،انگلستان ، نیوزیلند و مالزی

در صورتی که مایلید شرایط شما جهت ادامه تحصیل در دانشگاه های خارج از کشور، توسط مشاورین باتجربه و متخصص موسسه «ایلیاد بین‌الملل» ارزشیابی گردد، فرم مشاوره زیر را تکمیل نمایید. پس از دریافت اطلاعات، حداکثر طی دو روز کاری با شما تماس خواهیم گرفت. قابل توجه است که موسسه ایلیاد بین‌الملل دارای مجوز اعزام دانشجو از وزارت علوم ایران می‌باشند.

مشاهده ادامه مطلب

تنظیم دوربین دیجیتالی دران برای ضبط ویدئو

چطور ویدئو گراف دران بهتری شویم: تنظیم دوربین دیجیتالی دران برای ضبط ویدئو با استفاده از اولویت شاتر

در این مقاله قصد دارم به شما تنظیمات اولیه و اساسی دوربین روی نرم افزار  DJI Go 4 برای ضبط ویدئو با استفاده از اولویت شاتر و h.264 و همچنین با کیفیت تصویر UHD 4k را نشان دهم. من این تنظیمات را روی Inspire 2 توضیح می دهم، اما تمام این تنظیمات کاملا مشابه مدل های دیگر دران می باشد. حالت اولویت شاتر نقطه خوبی جهت شروع کار است. در این حالت سرعت شاتر قفل می شود که در نهایت منجر به ساخت ویدئو هایی با کیفیت بهتر می شود.

آماده سازی:

روی میز کار و یا یک نیمکت دران خود را تنظیم کرده و پروانه ها را از آن جدا کنید.

کنترل از راه دور را روشن کنید.

تبلت و یا گوشی هوشمند خود را به دران متصل کنید.

برنامه Go 4 را اجرا کنید.

دران را روشن کنید.

شما در نهایت باید روی گوشی خود تصویری مشابه ویدئوی زیر را ببینید.

اکنون ویدئوی تنظیمات زیر را مشاهده کنید.

با توجه به تنظیمات رنگ و ظاهر تصویر(بسته به دران مورد استفاده شما)، کار را با حالت های نرمال آغاز کرده و سپس حالت های دیگر را نیز امتحان کنید تا رنگ و حالت مورد نظرتان را پیدا کنید. برخی از این مود ها برای برخی ویدئو ها ایده آل بوده و برای برخی دیگر مناسب نیستند. کمی با آن سرو کله بزنید تا گزینه و حالت مورد نظرتان را پیدا کنید. همچنین پیش از شروع کار کیفیت تصویر را روی UHD 4k تنظیم کنید.

تنظیم رزولوشن UHD 4k برای ضبط ویدئو

استفاده از حالت اولویت شاتر برای ویدئو ها

در این فیلم آموزشی من گزینه s را از تنظیمات دوربین انتخاب کردم. اولویت شاتر به معنای این است که شما سرعت شاتر را تنظیم کرده تا دوربین به صورت خودکار آن را تغییر ندهد. در این حالت دوربین روزنه عدسی و ایزو را تغییر می دهد.

الویت شاتر، دوربین روزنه عدسی و ایزو را تغییر می دهد.

دیگر تنظیمات
سرعت شاتر

شما این گزینه را تنظیم کردید. به طور کلی، اگر شما در هر ثانیه ۲۴ فریم فیلم می گیرید(fps)، باید سرعت شاتر را برای هر ثانیه روی ۵۰ یا ۱٫۵۰ تنظیم کنید. و اگر در هر ثانیه ۳۰ فریم می گیرید، باید سرعت شاتر روی ۶۰ و یا ۱٫۶۰ تنظیم شود. برای تعیین سرعت شاتر شما باید تعداد فریم ها در هر ثانیه را در ۲ ضرب کرده و سپس نزدیک ترین سرعت شاتر به رقم به دست آمده را پیدا کنید (۲۴*۲=۴۸ که نزدیک ترین سرعت شاتر به ۴۸ رقم ۵۰ می باشد). وقتی سرعت شاتر را بدست آورده و آن تنظیم کردید، دیگر آن را تغییر نمی دهید مگر این که بخواهید تعداد فریم ها را تغییر بدهید.

EV چیست؟

در حالت اولویت شاتر، دوربین از تنظیمات EV استفاده می کند تا تعیین کند اندازه دریچه دیافراگم دوربین را تا چه اندازه ای باز کرده و ایزو چقدر باشد. وقتی شما EV را تنظیم می کنید، دوربین به صورت خودکار روزنه عدسی و ایزو را تنظیم می کند، در این صورت نور ورودی به دوربین هماهنگ با تنظیمات EV خواهد شد. اهمیت دانستن این مساله این است که اگر تصویرتان بیش از حد تیره باشد لازم است شما مقدار EV را تا +۰٫۳ و یا +۰٫۱ افزایش دهید. و در صورتی که تصویر بیش از حد روشن باشد، باید مقدار EV را کاهش دهید. همچنین، به خاطر داشته باشید که نگاهی هم به هیستوگرام دوربینتان نیز بیاندازید. لازم است هیستوگرام تصویرتان کاملا متوازن باشد و حتی کمی روشن بودن بهتر از تیره بودن است.

در تصویر زیر، به مقدار EV و نمودار هیستوگرام توجه کنید. می بینید که در نمودار هیستوگرام سمت چپ تصویر قسمت تاریک و یا سایه دار بوده و سمت راست بخش روشن و مشخص تصویر است.

در عکس اول مقدار  EV روی +۰٫۳ تنظیم شده و از این رو بیشتر نمودار روی سمت چپ متراکم شده است.

در تصویر دوم ev روی +۰٫۷ تنظیم شده و هیستوگرام به خوبی متوازن و متعادل شده است به صورتی که به خاطر آسمان نقطه اوج در سمت راست قرار گرفته است.

در تصویر سوم ev روی +۱٫۳ تنظیم شده و هیستوگرام کمی به سمت راست متمایل شده است. این تنظیمات شاید برای شما نتیجه مساعدی داشته باشد اما ممکن است تصویر کمی بیش تر از آنچه لازم است روشن شده مگر اینکه در نهایت با کمک یک ادیتور کمی از میزان این روشنی بکاهید. اگر قصد ندارید از ادیتور کمک بگیرید پس بهتر است تنظیمات عکس دوم را به کار ببندید.

با وجود تمام این تنظیمات لازم است شما خود آنها را امتحان کرده و دریابید کدام برای کارتان مناسب تر است. معمولا در این زمینه ها بهتر است بر محور آزمون و خطا پیش بروید. به هر حال این تنظیمات به شما برای شروع کمک به سزایی خواهند کرد.

پرده اول: هیستوگرام خیلی تاریک: دقت کنید که چطور همه چیز در سمت چپ و یا تیره هیستوگرام بیشتر و انبوه تر است.

هیستوگرام بیش از حد تیره

مقدار  EVروی +0.3 تنظیم شده

پرده دوم: هیستوگرامی که دارای توازن و تعادل است. نقطه اوج موجود در سمت راست در واقع آسمان روشن است.

هیستوگرام به خوبی متوازن و متعادل شده

هیستوگرامی که کمی روشن تر است: در این هستوگرام بیشتر نمودار در سمت راست متراکم می شود.

 ev روی +1.3 تنظیم شده و هیستوگرام کمی به سمت راست متمایل

برای تغییر EV شما می توانید از اهرم سمت راست استفاده کنید تا نشانگر را کنترل و تنظیم کنید، در این حالت شما میان ایزو، سرعت شاتر، و Evحرکت می کنید. وقتی اهرم را می چرخانید، اندازه ها را کم و یا زیاد می کنید. از اهرم استفاده کنید تا اندازه ها را تغییر داده و در عین حال خود تصویر و تغییرات اعمال شده را روی صفحه دوربین تماشا کنید.

برای تغییر EV شما می توانید از اهرم سمت راست استفاده کنید

ایزو

وقتی با اهرم کار می کنید در حالی که ایزو را انتخاب کرده اید، با چرخاندن اهرم این امکان را خواهید داشت که هم با ایزوی خودکار و هم ایزو کار کنید. وقتی روی ایزو کار می کنید، دوربین دیگر به صورت خودکار ایزو را تغییر نمی دهد. برای تغییر اندازه آن به صورت دستی، کافی است اهرم را چرخانده تا مقدار ایزو تغییر کند. اگر این کار را به صورت دستی انجام می دهید، مقدار ایزو را تا حد ممکن در پایین ترین درجه نگه دارید تا هیستوگرام همچنان در تعادل بماند.

فیلتر های ND

در صورتی که دوربین برای روزنه عدسی رقمی بالاتر از آن چه می خواهید را انتخاب کرد، از فیلتر های ND استفاده کنید. وقتی اندازه دریچه زیاد باشد کیفیت تصویر افت می کند. در این شرایط من از فیلتر های ND استفاده کرده و سعی می کنم میزان دیافراگم را زیر ۵٫۶ نگه دارم، مگر اینکه بخواهم با این درجه از دیافرگم کار خاصی انجام دهم.

تعادل رنگ سفید

توصیه من به شما این است که برای شروع کار تعادل رنگ سفید را روی حالت آفتابی و یا ابری تنظیم کنید. وقتی کار دستتان آمد، شروع به سرو کله زدن با تنظیمات کرده و آنها را به صورت دستی تغییر دهید، و با تماشای صفحه نمایش دوربین ببینید که تصویر چه تغییری می کند. برای تنظیم تصویر به این صورت ابتدا به منظره ای که قصد تصویر برداری از آن را دارید و سپس به تصویر موجود روی صفحه نمایش نگاه کنید. سپس تعادل نور سفید را تغییر داده تا به حالت ایده آل و مورد نظر خود برسید.

نتیجه گیری

کار با اولویت شاتر برای شروع کار بسیار عالی است. در این حالت سرعت شاتر قفل شده که در نهایت تصاویری با کیفیت خوبی خواهید داشت. گام بعدی شما سرو کله زدن با تنظیمات دستی است تا سبک مورد نظرتان را پیدا کنید.

ترجمه: آتنا هوایی

تنظیم دوربین دیجیتالی دران برای ضبط ویدئو

به این مطلب رای دهید



 

مشاهده ادامه مطلب

رژیم غذایی ورزشکاران به چه صورت است؟میزان کالری دریافتی ورزشکاران در(سونا بلاگ)

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

رژیم غذایی ورزشکاران به چه صورت است؟میزان کالری دریافتی ورزشکاران در(سونا بلاگ)

رژیم غذایی ورزشکاران بسته به زمان مسابقه آنان است. رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد .

ورزشکاران

ورزشکاران علاوه بر احتیاجات زندگی روزمره ، نیاز به سوخت برای تمرین و مسابقه دارند غذا سوخت لازم برای ورزشکاران را تأمین می کند ولی اغلب ورزشکاران از سوختی که در مخازن خود میریزند غافلند .

پروتئین ، چربی و کربو هیدراتها سوخت بدن ( انرژی ) شما هستند .

همه غذا ها ترکیب یکسانی از نظر محتوا ندارند .

همانگونه که ماشینهای مسابقه نیاز به بنزین با درجه اکتان بالا دارند.

ورزشکاران نیز نیاز به مواد غذایی دارای درجه کربوهیدرات بالا دارند .

کالری

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

یک ورزشکار نوجوان ( به خصوص فردی که در حال رشد است ) نسبت به هر زمان دیگری از زندگی نیاز بیشتری به کالری دارد .

انرژی مورد نیاز همچنین به نوع ورزش تخصصی و برنامه تمرین شما بستگی دارد .

یک دختر نوجوان با جثه متوسط که دارای فعالیت متوسط و هنوز در حال رشد است به حدود ۲۲۰۰ کالری در روز نیاز دارد ،

حال آنکه یک دختر ۱۵ ساله با جثه کوچک که رشدش کامل شده به حدود ۱۸۰۰ کالری یا کمتر نیاز دارد .

پسران نوجوان بالاخص نیاز بسیاری به کالری دارند .

یک پسر نوجوان در حداکثر رشد ممکن است به ۴۰۰۰ کالری در روز احتیاج داشته باشد .

میزان کالری که در ورزش نیز می سوزد متفاوت است تمرین پیش از یک فصل در یک تیم فوتبال ممکن است در روز ۵۰۰ کالری یا بیشتر بسوزاند.

کربوهیدراتها

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

کربوهیدراتها بهترین سوخت برای ورزشکاران هستند.

چرا که در مقایسه با چربی و پروتئین برای سوختن نیاز به اکسیژن کمتری دارند.

در صورتی که به اندازه کافی از کربوهیدراتها استفاده کنید قادر خواهد بود شدیدتر ورزش کنید.(چه در هنگام ورزش و چه در مسابقه)

یک رژیم پر کربوهیدرات به شما اجازه میدهد که به خاطر بازسازی ذخایر کربوهیدراتی و کاهش زمان بازگشت به حالت اولیه سخت تر تمرین نمایید.

رژیم غذایی در زمان تمرین به ویژه حائز اهمیت است.

چرا که اگر شما قادر به تمرین شدیدتر باشید،در طی مسابقه نیز به سطوح بالاتری از کارایی می رسید.

هر بادی۶۰-۵۰ در صد کالری مصرفی خود را از کربوهیدراتها تأمین کند.

به عنوان یک ورزشکار شما حتی به مقادیر بیشتری در حد ۷۰-۶۰ در صد کالری مصرفی ۱۰-۶ گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن نیاز خواهد داشت.

در صورتی که یک ورزشکار استقامتی هستید،

نیاز شما به کربوهیدرات میتواند تا ۹۰-۷۰ در صداز کالری مورد نیاز روزانه شما افزایش یابد.

غذاهای کم محتوا ذخایر کربوهیدرات بدن شما را کاهش خواهد داد و انرژی شما را تحلیل خواهند برد.

به نحو مشابه،در صورتی که به جای کربوهیدراتها از غذاهای پرچرب و پر پروتئین استفاده کنید،

نخواهید توانست انرژی مناسب برای تمرین و مسابقه مطلوب را تأمین نماید.

پروتئین

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

زمانیکه به عنوان منبعmaintenance انرژي بكار رود پروتئین در رشد،نگه داری و ترمیم بافتهای بدن دخالت دارد.

بر خلاف کربوهیدراتها یک سوخت گرانبها و کم بازده به شمار می آید.

از آن جهت گرانبها محسوب می شود که به خاطر مصرف شدن به عنوان سوخت، پروتئین نخست باید به کربوهیدرات یا چربی تبدیل شود که مستلزم صرف انرژی و تولید سموم است.

شما برای دفع سموم آب را از دست می دهید که میتواند به کم آبی(دهیدراسیون) منجر شود که خطری برای ورزشکاران است.

از آن جهت کم بازده است که استفاده از پروتئین به منظور تأمین انرژی با نقش اولیه پروتئین یعنی رشد،نگهداری و ترمیم بدن سازگار نیست.

از آنجا که بدن ورزشکاران کمی بیشتر در معرض آسیب و جراحت می باشد،

نیاز ورزشکار به پروتئین کمی بیشتر از یک فرد غیر ورزشکار است.

در صورتی که ورزشکار به برنامه های پرورش اندام و افزایش حجم عضله می پردازد،نیاز به پروتئین بیشتری دارد.

برای ورزشکاران استقامتی پروتئین نقش یک باک سوختی ذخیره و به عنوان پشتیبانی کربوهیدراتها سوخت اصلی را ایفا می کند.

در کتب،توصیه میشود که یک ورزشکار در حال رشد حدود۵/۱ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن مصرف کند.

استفاده از یک رژیم متعادل نیاز پروتئینی ورزشکار را تأمین میکند و نیازی به مکمل های پروتئینی وجود ندارد.

مصرف زیاد پروتئین میتواند با افزایش ازت،اوره و آمونیوم موجب ضعف شدید گردد.

در ورزشکارانی که فراورده های گوشتی و لبنی را مصرف نمی کنند یا رژیم های خاص گیاهخواری دارند ممکن است نیاز به پروتئین تأمین نشود.

به هر حال همیشه باید این  ۸ نکته  را مد نظر قرار داد که رشد عضلانی با خوردن غذاهای پر پروتئین افزایش نمی یابد بلکه ورزش است که باعث بزرگی عضلات میگردد.

چربی

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

با وجود آنکه اغلب ورزشکاران تلقی نامناسبی از چربی دارند،

شما باید بدانید که چربی یک ماده مغذی ضروری است و نقشهای حیاتی زیادی را ایفا می کند.

چربی پوست و بدن را تشکیل می دهد.

از طریق ساخت هورمونها بدنتان را تنظیم میکند.

به حالت عایق و محافظ برای احشای داخلی عمل میکند.

به ترمیم بافتهای آسیب دیده و جنگ با عفونت ها کمک میکند.

منبعی برای انرژی است.

چربیها راهی برای ذخیره انرژی در بدن هستند.چربیها را به عنوان یک باک ذخبره در نظر بگیرید.

شما دوست دارید که سوخت ذخیره کافی داشته باشید ولی یک باک سنگین به قیمت از دست رفتن سرعت و قدرت شما تمام می شود.

ورزشکارای تقریبأ به همان اندازه افراد غیر ورزشکار به چربی نیاز دارند.

ولی از آنجا که ورزشکاران به کالریهای بیشتری نیازمندند و باید نیاز مضاعف خود به کالری را از کربوهیدرتها تأمین کنند،

درصد توصیه شده کالری از چربی کمتر است(۲۵-۲۰ درصد برای ورزشکارران در مقابل ۳۰-۲۰درصد برای غیرورزشکار)

به عنوان مثال یک غیر ورزشکار و یک ورزشکار ممکن است هر دو ۶۰۰ کالری از چربی بدست آورند،

ولی در فرد غیرورزشکار ۲۰۰۰ کالری و در فرد ورزشکار۳۰۰۰ کالری است.

کربوهیدراتها و پروتئین باید ۱۰۰۰ کالری اضافی مورد نیاز ورزشکار را تأمین کنند.

مایعات و الکترولیتها

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

ورزشکاران به نوشیدن مایعات و الکترولیتهای اضافی نیاز دارند تا بدنشان را سرد نگه دارند.

یک فرد بزرگسال متوسط باید در روز۱۰- ۸ لیوان مایعات مصرف نماید.

نیاز شما به مایعات ممکن است در زمان بیش از یک ساعت فعالیت در گرما به دو یا حتی سه برابر افزایش بیابد.

حتی در روزهای خنک و فعالیت های کوتاه مدت شما باید بیشتر از یک فرد غیر ورزشکار بنوشید.

ویتامین و املاح

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

زمانی که انرژی بیشتری مصزف کنید،افزایش می یابد.

نیاز شما به بسیاری از ویتامین های خانوادهB که به بدن در سوختن کربوهیدراتها کمک میکنند در غلات و حبوبات یافت میشود.

ویتامین های B و آنهایی که به پردازش پروتئینی ها یاری میرسانند در فراورده های گوشتی و لبنی وجود دارند،

بنابراین شما می توانید از طریق خوردن بیشتر این غذا با یک تیر دو نشان بزنید و افزایش نیاز خود به انرژی را رفع کنید.

ورزش و مكملهاي غذايي

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

بیشتر متخصصین تغذیه معتقدند که غذا بهترین منبع مواد مغذی است.

در صورتی که غذاهای متنوعی از غلات،سبزیجات،میوه جات،لبنیات و گوشت مصرف کنید،به قرص های ویتامین و مواد معدنی نیاز پیدا نمی کنید.

با این وجود در صورتی که نوعی بیماری یا نیازهای تغذیه ای خاصی دارید که با منابع معمول غذایی قابل رفع نیست یا اینکه اصولاً از یک نوع مواد غذایی خاص استفاده نمی کنید(مثلاً از شیر تا سایر محصولات لبنی مصرف نمی کنید).

ممکن است مکمل برای شما سودمند باشد.

شزایط زیر احتمالاً نیاز به مکمل دارد:

کمبود لاکتات:افراد مبتلا به کمبود لاکتات قادر به هضم شیر و برخی فرآورده های شیر نیستند.

در صورتی که این افراد به اندازه کافی از سایر مواد غذایی محتوی کلسیم فراوان (نظیر اسفناج،کلم و باقلا)استفاده نکنند،مصرف یک مکمل کلسیمی مفید خواهد بود.

به طور مشابه افرادی که آلرژی به شیر دارند یا از شیر و محصولات آن خوششان نمی آید نیز احتمالاً از مکمل کلسیمی سود خواهند برد.

رژیم گیاهخواری،ویتامین B12،آهن،روی و مکمل های کلسیمی ممکن است مورد نیاز باشند.

کمبود ویتامین یا مواد معدنی:

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

در صورت تشخیص کمبود ویتامین یا یک ماده معدنی بخصوص،استفاده از مکمل در درمان این کمبود کمک کننده می باشد.

اما چگونه میتوانید بفهمید که نیازهای خاص دارید یا اینکه رژیم غذایی شما فاقد مواد مغذی کلیدی است؟

به عنوان یک ورزشکار شما از ارزیابی تغذیه ای برای بررسی عادات غذایی اخیرتان،تشخیص مواردی که به طور مناسب رعایت می کنید،

برای نشان دادن راههای بهبود و شناسایی نیاز خود به مکمل ها سود خواهید برد.

تجربه نشان میدهد ورزشکاران از مکملهایی استفاده میکنند.

که رژیم غذایی آنها بطور کامل این نیازها را تأمین نموده و در مورد مواد مغذی که کمبود دارند از مکمل مناسب استفاده نمی نمایند.

یک ارزیابی تغذیه ای میتواند  خلاءهای تغذیه ای شما را پرکند.

بسیاری از ورزشکاران حرفه ای ادعا می کنند که از مصرف مکملها سود برده اند مع الوصف در مورد ادعای این ورزشکاران دو نکته را باید به خاطر داشت:

نخست آنکه بسیاری از این ورزشکاران حرفه ای از طریق انجام فعالیت های بسیار شدید و طاقت فرسا به بدنشان فشار می آورند.

ممکن است در برخی مراحل تمرین خود به مواد مغذی اضاقی نیاز داشته باشند.

بسیاری از تبلیغاتی که رای مکمل ها میشوند،اغواکننده و فریبنده هستند.

و فوایدی برای آنها ذکر میشود شاید مصرف یک قرص از اینکه در روز سه لیوان شیر بنوشید و یک ظرف لوبیا بخورید،

ساده تر به نظر برسد ولی مصرف مکملها یک راه حل ساده نیست.

قسمت دشوار در ارزیابی دعوی سازندگان مکمل این است.

که بر خلاف داروها و مواد غذایی لازم نیست که سازندگان مکمل به طور قانونی بی خطر بودن یا موثر بودن مصرف آنها را اثبات نمایند.

این بدان معنی است که شما به عنوان یک مصرف کننده باید در اینکه از مکمل استفاده کنید یا خیر،

بسیار محتاط باشید قبل از مصرف یک مکمل غذایی،به سوالات زیر پاسخ دهید:

آیا مصرف مكملها قانونی است؟

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

بسیاری از مواد موجود در مکملهای غذایی برای ورزشکاران شرکت کننده در مسابقات ممنوع بوده و جزو موارد دوپینگ محسوب میشوند.

بنابراین مراقب باشید که اشتباهاً از مکملی استفاده نکنید که باعث محرومیت شما از ورزش شود و برچسب روی مکمل را با دقت مطالعه کنید.

تا بدانید واقعاً چه چیزی در این مکمل وجود دارد.

آیا مصرف مكملهاي غذايي بی خطر است؟

بعضی مکملهای غذایی(حتی مواد مغذی آلی)در صورتی که بیش از حد توصیه شده دریافت شوند،دارای عوارض سمی خواهند بود.

سایر مواد نیز ممکن است باعث عدم تعادل و کمبود شوند که به چگونگی تداخل عمل آنها با سایر مواد مغذی در بدن بستگی دارد.

بر خلاف داروها،مکملهای غذایی قبل از اقدام به فروش تحت آزمونهای امنیتی وسیع قرارنمي گیرند لذا احتمال بروز عوارض پيش بيني نشده در آنها وجود دارد .

یک نمونه از مکمل گیاهی وجود دارد که میتوانند عوارضی جانبی خطرناکی داشته باشد و ۲۰ مورد مرگ در اثر مصرف آن گزارش شده است.

آیا مصرف مكملهاي غذايي موثر است؟

به منظور تعیین اثربخشی یک ماده غذایی،مطالعات کیفی زیادی مورد نیاز هستند.

یک مطالعه منفرد روی تعداد کمی از افراد کافی نیست. لذا بدرستي به اين سوال نمي توان پاسخ داد .

آیا مصرف مكمل براي ورزشكاران ضروري است ؟

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

با وجودی که مکمل ممکن است قانونی،بی خطر و موثر باشد(به عنوان بهبود دهنده کارآیی)لازم است تعیین کنید که آیا واقعاً به آن نیاز دارید.

به عنوان مثال در بسیاری از دوندگان مسافتهای طولانی زن ذخایر آهن پایین است.

و میتوانند از مکمل آهن بهره ببرند،ولی در صورتی که ذخایر شما طبیعی باشند،این مکمل برای شما ضروری نمیباشد.

کراتین ممکن است برای ورزشکاران درگیر در ورزشهای قدرتی تا حدی ارزشمند باشد.

ولی در صورتی که یک ورزشکار استقامتی هستید نیاز به آن ندارید و عوارض جانبی احتمالی آن توجیه پذیر نیست.

این مطلب را همیشه در نظر داشته باشید که هیچ رژیم غذایی وجود ندارد که موجب قهرمانی یک ورزشکار عادی گردد.

فقط رژیم غذایی صحیح و منطقی،شرایط را برای حداکثر آمادگی جسمانی و انجام مطلوبی فعالیت مهیا میکند.

 نقش آب  در ورزشكاران

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

نقش آب در بدن

شما بدون غذا چند هفته،بدون آب چند روز و بدون اکسیژن چند دقیقه میتوانید زنده بمانید،

به عبارت دیگر بجز اکسیژن آب مهمترین عنصریست که در بدنمان داریم.

بدن شما از۷۰-۵۵ درصد آب تشکیل شده و تقریباً ۹۰-۸۰ درصد خون را آب تشکیل می دهد.

آب تقریباً در تمام روندهای حیاتی بدن دخیل است.

کمبود آب میتواند به تغییرات ذهنی و فیزیکی منجر شود.آب نقش های زیر را ایفا میکند:

با شستن سمومی که در طی زندگی عادی تولید میشود،بدن را پاک میکند.

زندگی مفاصل را تأمین میکند.

پوست را از خشکی محافظت می نماید.

هیدراسیون احشاء داخلی را حفظ میکند.

دمای بدن را کنترل مینماید.

وقتی بدن گرم میشود،آب به شکل عرق از پوست دفع میگردد.

این مساله خوب است چرا که عرق از پوست شما تبخیر میشود و بدن شما سرد میشود.

در واقع یک Air-Conditioner در بدن شما وجود دارد ولی برای اینکه این سیستم به کار خود ادامه دهد،

نیاز به جبران آب از دست رفته بدن دارید.

اگر به اندازه کافی و در حد جبران عرق از دست رفته آب ننوشید،

خون غلیظ شده و جریان خون کند میشود این امر باعث میگردد که فشار بروی قلب وارد شود.

در صورتی که کمبود مایع زیاد باشد،

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

بدن شما به اندازه کافی آب برای تولید عرق ندارد.

در این نقطه درجه حرارت بدن میتواند تا حد خطرناکی بالا برود.

وجود اینکه یک فرد بزرگسال با چثه متوسط در روز حدود۲ لیتر آب از دست میدهد،

یک ورزشکار ممکن است در ظرف یک ساعت ورزش شدید قریب به ۳ لیتر آب از دست بدهد.

در صورتی که این مایعات از دست رفته جایگزین نشوند،ممکن است دهیدراسیون عارض گردد.

کم آبی یا دهیدراسیون یک اثر منفی و شدید روی کارایی ورزشی دارد.

در واقع حتی هیدراسیون خفیف تا حد یک درصد کاهش وزن بدن می تواند با ایجاد سرگیجه،سردرد و زمان عکس العمل کندتر باشد و میتواند بر خطر گرمازدگی بیافزاید.

در صورت عدم درمان،دهیدراسیون بدتر میشود و میتواند کشنده باشد.

مراقب علایم زودرس هشداردهنده در خودتان و هم تیمی ها باشیدتا از دهیدراسیون اجتناب شود.

در صورتی که هر یک از این علائم را مشاهده کردید،به مربی خود اطلاع دهید یا مراقبت طبی فوری طلب کنید.

تشنگي

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

سوال اینست که آیا احساس تشنگی همیشه با آغار کم آبی همراه است؟پاسخ اینست،نه همیشه.

در بسیاری موارد ورزش واقعاً واکنش تشنگی را مختل میکند.

به هنگام ورزش شما مقدار زیادی آب را قبل از احساس تشنگی از دست می دهید.

و قبل از اینکه بطور کامل کم آبی شما جبران شود احساس تشنگی از بین میرود.

بنابراین برای تأمین نیازتان به آب نمی توانید به حس تشنگی اکتفا کنید.

به عنوان یک ورزشکار،لازم است که بطور آگاهانه بیش از آنچه که دوست دارید آب بنوشید،مصرف کنید،بویژه زمانی که در گرما ورزش میکنید.

ميزان مصرف مايعات در ورزشكاران

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

بنا به همه دلایل فوق،ورزشکاران لازم است که آب یا سایر نوشابه ها را قبل،در طی و بعد از ورزش مصرف کنند.

قبل از ورزش:یک یا دو لیوان مایعات را دو ساعت قبل از مسابقه یا تمرین بیاشامید تا اطمینان حاصل کنید که بخوبی هیدراته شده اید.

پانزده دقیقه قبل از شروع ورزش یک لیوان دیگر نیز بنوشید.

در طی ورزش:در طی ورزش برای جایگزینی مایعات از دست رفته و اجتناب از گرمای بیش از حد هر۲۰- ۱۵ دقیقه ،۱۸۰-۱۲۰ سی سی مایعات بنوشید،

مایعات سرد بهتر است چرا که به سرعت جذب می شوند و حرارت مرکزی بدن را سریعتر پایین می آورند.

پس از ورزش:این نکته که پس از انجام ورزش به مصرف مایعات ادامه دهید حائز اهمیت است که جبران کم آبی بدن زمان میکیرد.

برای اطمینان از اینکه به اندازه کافی آشامیده اید،خودتان را قبل و بعد ورزش توزین کنید.

به ازای هر ۵/۰ کیلوگرم کاهش وزن حداقل ۵۰۰ سی سی آب مصرف نمایید.

این اشتباه را نکنید که وزن کاهش یافته در ورزش مربوط به چربی است،

چرا که چربی بتدریج از دست میرود و در مقیاس چند روز،مشخص نخواهد شد.

تقریباً تمام کاهش وزن طی ورزش از منشاً آب می باشد.

علائم و خطرات كم آبي در ورزشكاران

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

دهیدراسیون می تواند نسبتاً سریع عارض شود.

ملی همچنین ممکن است ظرف چندین روز ورزش بدون نوشیدن مایعات کافی پدید آید.

ورزشکارانی که هر روز یا دوبار در روز و بویژه در آب و هوای گرم و مرطوب بشدت ورزش میکنند.

ممکن است بازای ها ۵/۰ کیلوگرم وزنی که از دست می دهند آب نیاز داشته باشند تا تعادل آب آنها مجدداً اعاده شود.

به طور معمول نباید در روز وزن شما کاهش یابد،حتی ۲درصد کاهش وزن می تواند به کاهش کارآیی منجر شود و معرف دهیدراسیون خفیف باشد.

علاوه بر آب،برخی از ورزشکاران نیاز به جایگزینی الکترولیتهای سدیم و پتاسیم که در عرق از دست می روند،دارند.

این امر بویژه در ورزشی که بیش از یک ساعت به طول انجامد صدق میکند.

بسیاری از نوشابه های ورزشی حاوی غلظتهایی از الکترولیتها و کربوهیدراتها هستند که جذب آب را تشریع می نمایند.

به علاوه الکترولیتهای موجود در نوشابه های ورزشی تشنگی را تحریک میکند،که باعث تحریک فرد به نوشیدن و جبران کم آبی میشود.

نوشابه های ورزشی در ورزشکاران استقامتی و نیز افرادی که تا حد توان به طور روزانه تمرین می کنند،

یا در چند مسابقه در یک روز شرکت میکنند یا دو جلسه تمرین در روز دارند بیشترین فایده را دارند.

در صورتی که ذائقه و بیزاری مانع نوشیدن مایعات مورد نیاز شماست،نوشابه را بر طریق سلیقه خود برگزینید.

(انواع آبمیوه، آب ساده، آب معدنی،نوشابه های ورزشی،لیموناد)شما همچنین میتوانید از غذاهایی که آب زیادی دارند(مثل هندوانه،گوجه فرنگی،کاهو،سوپ)بیشتر استفاده کنید.

با این حال آگاه باشید که نوشیدنیهای حاوی کافئین،نظیر قهوه و چای اثر متضادی دارند.

کافئین نیاز بدن به ادرار کردن را افزایش میدهد و بنابراین باید در زمان اعاده مایعات از دست رفته،از مصرف آنها اجتناب نمود.

به همین ترتیب مشروبات الکلی دارای اثر کاهنده آب بدن هستند.

چرا ورزشکاران همیشه در صدد کاهش وزن خود هستند؟

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

با تأکید امروزی بر لاغر شدن تا حد امکان،بسیاری از ورزشکاران به طور مستمر برای کاهش وزن تلاش میکنند.

با این حال کاهش وزن همیشه عاملی برای بهبود کارآیی ورزشی نیست.

در واقع بسیاری از متخصصین تغذیه ورزشی معتقدند که به وزن بدن بیش از تأثیر واقعی آن بر کارآیی ورزشکاران اهمیت داده شده است.

ورزشکاران معمولاً در پی کاهش وزن بدن به یکی از سه دلیل زیر هستند:

حضور در ورزشهای زیبا(مثل ژیمناستیک،شیرجه،اسکیت)

افزایش سرعت(مثلاً در دو،دوچرخه سواری)

رسیدن به یک رده وزنی خاص(مثل کشتی،بدنسازی)

آیا همیشه با کاهش وزن می توان بر کارآیی ورزشی افزود؟

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

گاهی اوقات ورزشکاران از اهداف رقابت ورزشی غافل می شوند و سعی میکنند به وزنی برسد که برای سلامت و کارآیی آنها مضر است.

قبل از بحث پیرامون چگونگی کاهش بی خطر وزن،این امر حائز اهمیت است که رسیدن به وزن پایین تر همیشه بهترین راه برای بهبود کارآیی نیست.

برخی ورزشکاران این تعبیر را دارند که حداقل وزن،مطلوبترین وزن بدن است.

ولی وزن بدن مطلوب در واقع وزنی است که هم سلامت و کارآیی خوب را باعث میگردد و هم بدست آوردن و حفظ آن عقلانی است.

به عبارت دیگر،شما باید به وزن مطلوب خود و نه حداقل وزن برسید.

در صورتی که شما هرگز قادر به رسیدن به وزن مورد هدف نیستید،

پس هدف شما احتمالاً واقعگرایانه نبوده است و باید در آن تجدید نظر شود.

تقلا برای رسیدن به یک وزن هدف غیر واقعی میتواند.

باعث بروز مقادیر زیادی استرس هیجانی و فیزیکی شده و حواس شما را از برنامه تمرینی خودتان پرت کند و باعث شود که به خاطر عادات غذایی نامتعادل به کارآیی شما لطمه بخورد.

حداقل میزان چربی بدن در ورزشکاران مرد و زن تا چه اندازه میباشد؟

اینچنین توصیه میشود که در ورزشکاران مرد نباید درصد چربی بدن زیر ۷- ۵ درصد و در ورزشکاران زن زیر۱۴ درصد وزن بدن برسد.

پیش از تصمیم به انجام یک برنامه کاهش وزن کمی زمان صرف کنید که چرا میخواهید وزن خود را کاهش دهید و از راهنمایی یک متخصص کار آزموده بهره مند شوید.

میزان مطلوب کاهش وزن در هر هفته چه میزان است؟

يک فرمول ساده برای کاهش وزن وجود دارد،شما لازم است که کالری بیشتری از کالری مصرفی خود بسوزانید.

اگر یک برنامه ورزشی منظم دارید،باید قادر باشید/

از طریق کاهش ملایم در دریافت کالری خود ۱-۵/۰ کیلوگرم را در هفته کاهش دهید(این میزان کاهش نباید از۵۰۰ کالری در روز تجاوز نماید).

بهترین زمان کاهش وزن توسط ورزشکاران چه زمانی است؟

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

اما این مطلب را مد نظر داشته باشید که حتی کاهش جزیی در کالری دریافتی در طی دوره های تمرین سنگینی بدن شما را از مواد مغذی که برای ساخت عضله و کارآیی مطلوب شما لازم است،محروم میسازد.

به همین جهت توصیه می شود که ورزشکاران وزن خود را در زمان تعطیلی مسابقات کاهش دهند تا از اثرات مضر محدودیت غذایی در طی فصل رقابت اجتناب گردد.

نقش آهن در بدن و ميزان مورد نياز آن در ورزشكاران زن و مرد چقدر است ؟

آهن چند نقش مهم در بدن شما ایفا میکند.سلولهای قرمز خون را میسازد،

که حمل اکسیژن در تمام بدن را به عهده دارد،در تبدیل غذا به انرژی کمک میکند و به مبارزه با عفونتها کمک مینماید.

نقش آهن در حمل اکسیژن بویژه در طی ورزش حائز اهمیت است.

آهن،بدن شما قادر به ساخت گلبولهای قرمز سالم و رساندن اکسیژن کافی به عضلات،مغز و سایر احشاء نمی باشد.

افت محسوس در ذخایر آهن،آنمی کمبود آهن نامیده میشود.

در کل زنان نسبت به مردان نیاز به آهن بیشتری دارند.

تا آهن از دست رفته در طی قاعدگی را جبران نمایند ولی ورزشکاران احتمالاً نیاز به آهن خیلی بیشتری نسبت به غیرورزشکاران ندارند.

هرچند ابهاماتی در این مورد در تحقیقات پزشکی وجود دارد.

آهن کافی را میتوان از رژیم غذایی بدست آورد. البته این امر مستلزم عادات خوب تغذیه ای است.

بزرگترین مشکل در رابطه با آهن آن است که خیلی فراوان نیست.

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

هر ۱۰۰۰ کالری بطور متوسط حاوی ۶ میلی گرم آهن است و زنان نیاز به ۱۵ میلی گرم در روز دارند(مردان به ۱۰ میلی گرم در روز نیاز دارند).

در زنانی که رژیم کم کالری دارند در اغلب موارد نیاز به آهن تأمین نمیشود.

(از آنجا که مردان دریافت کالری بیشتر و نیاز کمتری دارند،برای آنها کمبود آهن کمتر اتفاق می افتد) تأکید بر مصرف رژیم پرکربوهیدرات و کم چربی توسط ورزشکاران در دریافت آهن پایین نقش دارد.

گوشت قرم که معمولاً در ورزشکاران از مصرف آن اجتناب میشود،یکی از غنی ترین منابع آهن است.

غذاهای غیرگوشتی پر کربوهیدرات محتوی آهن کمتری هستند.

بسیاری از ورزشکاران دانش آموز و دانشجو درصد بالایی از کالری خود را از غذاهای کم محتوا تأمین میکنند که خود بر شدت مشکل می افزاید.

علاوه بر دسترسی محدود به آهن جذب آن نیز کم است و بسته به منبع غذایی از ۲ تا۴۰درصد متغیر است.

حول و حوش ۳۵- ۲۵ درصد آهن موجود در گوشت جذب می شود،حال آنکه تنها ۲۰-۲ درصد آهن موجود در منابع گیاهی جذب میگردد.

همانگونه که ملاحظه می کنید پاسخ به این سوال که آیا ورزشکاران زن نیاز به آهن بیشتری دارند واضح و قطعی نیست.

با این وجود از آنجا که آهن یک ماده مغذی مهم برای کارآیی است،

در یک ورزشکار زن در صورتی که از رژیم گیاهی استفاده میکند یا سعی در کاهش وزن دارد،

احتمالاً عاقلانه این است که از یک مکمل آهن برای رفع نقص رژیم غذایی خود بهره مند شوند.

نقش كلسيم  در بدن و ميزان مورد نياز آن در ورزشكاران زن و مرد چقدر است ؟

کلسیم به استخوانهای شما کمک میکند تا برای ایستادگی در مقابل استرس وزن توانایی کافی داشته باشند.

در افراد سالم،در استخوانها در پاسخ به ورزش کلسیم بیشتری ذخیره میگردد و در نواحی استرس تراکم بیشتری می یابد.

ورزشکاران ممکن است دچار شکستگیهای تلشی(ترک های کوچک در استخوان که اکثر اوقات در قسمت پایین ساق پاها رخ میدهند.)در اثر استرس مضاعف و یا ضعف استخوانها شوند.

دریافت کلسیم ناکافی میتواند استخوانها را ضعیف سازد و باعث شود که حساسیت بیشتری به شکستگیهای تلشی پیدا کنند.

در زنان ورزشکار وقتی که یک دختر به سن بلوغ میرسد و قاعدگی وی آغاز میشود،

تولید استرژن در بدن او نیز نقشی در تراکم استخوانی او ایفا می کند.

استروژن تولید شده به عنوان بخشی از سیکل قاعدگی ماهیانه باعث افزایش برداشت کلسیم خوراکی توسط استخوانها میشود و بدن ترتیب اثر مثبتی بر روی قدرت استخوان داشته باشد.

گاهی در زنان ورزشکار که چربی بدنی پایینی داشته و تمرینات شدیدی را انجام میدهند،

قاعدگی قطع می شود یا اینکه دوره های قاعدگی بسیار بی نظم است.

به این وضعیت آمنوره گفته می شود و میتواند آثار قابل ملاحظه ای بر روی تراکم استخوانی زنان برجا بگذارد.

از آنجا که توقف سیکل قاعدگی همچنین به معنای کاهش تولید استروژن در بدن است،

این امر می تواند باعث رسوب کلسیم کمتری در استخوانها شود.

کمبود کلسیم دارای دو اثر کوتاه مدت و دراز مدت است،

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

اولین مشکل اینست که تراکم استخوانی پایین میتواند به شکستگی های تلشی منجر شود.

آثار دراز مدت شامل پیدایش پوکی استخوان یا استئوپوروز(استخوانهای ترد و شکننده)در سالهای بعدی عمر هستند.

نیاز به کلسیم در مردان و زنان،ورزشکاران و غیرورزشکاران مشابه و به اندازه۱۲۰۰ میلی گرم در روز است.

در صورتی که ورزشکاران کالری مورد نیاز خود را دریافت کنند،براحتی میتوانند نیاز خود را به کلسیم تأمین کنند.

شیر بسیار بهتر از مکملهای کلسیم است،

چرا که علاوه بر کلسیم،پروتئین،کربوهیدراتها،منیزیم،فسفر،بور و ریبوفلاوین را تأمین میکند.

در بعضی وضعیتها لازم است که ورزشکاران جایگزینی برای شیر پیدا کنند.

زمانی که ورزشکاران عدم تحکل لاکتوز داشته باشند،

جایگزینی آنزیمی توصیه می شود و در صورتی که موثر نبودند،غذاهای پر کلسیم نظیر اسفناج،کلم و گل کلم توصیه میگردند.

در مجموع تأکید بیشتر بر روی مواد غذایی است و مکمل ها به عنوان آخرین حربه استفاده میشوند.

غذاهای قبل از مسابقه چه تأثیری بر کارآیی ورزشکار دارد؟

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

هیچ ماده غذایی وجود ندارد که بتوان در روز یا ساعات قبل از مسابقه مصرف نمود و بدین ترتیب عادت غذایی غلط در زمان تمرین را جبران کرد.

همانگونه که رسیدن به بالاترین میزان آمادگی جسمانی ماهها زمان میبرد،

رسیدن بدن به وضعیت مطلوب تغذیه ای نیز ماهها طول میکشد.

تغذیه مناسب در طول زمان تمرین به شما کمک خواهد کرد که سخت تر تمرین کنید.

حجم عضلات را افزایش دهید و ذخایر انرژی مورد نیاز برای بهترین کارآیی در رقابت را اندوخته نمایید.

به غذای قبل از مسابقه به عنوان آخرین مرحله از رژیم غذایی زمان تمرین نگاه کنید و به یک حب جادویی که کارآیی شما را از متوسط به عالی افزایش میدهد.

آیا تغذیه قبل از مسابقات برای همه ورزشکاران یکسان است؟

اگر چه ممکن است خواهان این باشید که دقیقاً بدانید چه زمان،چه چیز و چه مقدار بخورید،

ولی هیچ توصیه اختصاصی برای جمیع ورزشکاران وجود ندارد.

هیچ رویه یکسانی نیست که برای همه افراد مناسب باشد.

شما لازم است که خودتان پیدا کنید چه غذایی برای شما مطلوبتر است.

به عنوان مثال برخی از دونده ها میتوانند ظرف یک ساعت قبل از یک مسابقه بزرگ غذا بخورند.

آنکه سایریندر صورتی که نزدیک به فعالیت شدید غذا بخورند مبتلا به کرامپهای معده می شوند.

برخی از ورزشکاران دوست دارند غذای کم حجمی بخورند تا معده و اعصاب خود را آرام کنند.

تعدادی دیگر احساس ضعف و بدحالی در آنها می شود.

تجربیاتی را در طی ماهها تمرین خود بدست آورید تا به بهترین برنامه و نوع غذا برای خود پی ببرید.

البته این امر نیاز به آزمون و خطا دارد.

بنابراین اجازه ندهید تا آخرین روزهای قبل از یک مسابقه بزرگ این تجربیات وقت شما را بگیرد.

مصرف غذای پیش از مسابقه چه زمانی صورت میگیرد؟

زمان مصرف غذای بیش از مسابقه به حجم آن و زمانی از روز که مسابقه برگزار میشود،بستگی دارد.

پروتئین و چربی کندتر جذب میشوند.

بنابراین غذاهای محتوی پروتئین و چربی باید زودتر از غذاهای پر کربوهیدرات مصرف گردند.

هضم غذاهای پر حجم زمان زیادی طول می کشد،حال آنکه غذاهای کم حجم و مایع سریعتر هضم می شوند.

غذای قبل از مسابقه ترجیحاً باید محتوی چه موادی باشد؟

برای آنکه بهترین کارآیی را داشته باشید همچنین لازم است که بخوبی مایعات دریافت کنید.

تمام وعده های غذایی قبل از مسابقه باید محتوی میزان زیادی نوشیدنی(آبمیوه،آب و نوشابه ورزشی)باشند.

بهترین برنامه غذایی مناسب  براي ورزشهاي صبح و عصربرای هر ورزشکار چيست؟

مسابقاتی که صبح برگزار میشوند:

به هنگام آماده شدن برای یک مسابقه در صبح،شب قبل از مسابقه غذای کاملی را که سرشار از کربوهیدراتهاست مصرف نمایید.

با خوردن یک میان وعده پر کربوهیدرات به هنگام خواب غذای شب را تکمیل نمایید.

صبحها به قدری زود بیدار شوید تا بتوانید یک صبحانه یا میان وعده سبک مصرف کنید.

بسته به زمانی که قبل از مسابقه فرصت دارید،

می توانید مقداری پروتئین و چربی در غذای خود بگنجانید.

به عنوان مثال دونده ای برای مسابقه ۱۰ صبح آماده میشود می تواند.

یک کاسه محتوی غلات،یک لیوان آبمیوه و موز(که حدوداً ۴۰۰-۳۰۰ کالری را تأمین میکند)را در ساعت ۳۰/۷ یا ۸ صبح بخورد.

مسابقاتی که بعد از ظهر برگزار میشوند:یک صبحانه مفصل بخورید(به عنوان مثال کلوچه،میوه،شیر یا ماست که حدوداً۷۰۰ کالری دارد.)

بسته به زمان مسابقه ناهار ممکن است عبارت:

رژیم غذایی ورزشکاران با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت دارد.

از یک میان وعده سبک حاوی ۳۰۰ کالری(به عنوان مثال یک قطعه نان و یک تکه میوه و یا یک غذای با حجم متوسط شامل پروتئین و چربی و به میزان۷۰۰-۵۰۰ کالری باشد.

(مثال یک ساندویچ،میوه و چوب شور)

مسابقاتی که عصر برگزار میشوند:

قبل از مسابقه عصر،یک صبحانه و ناهار مفصل سپس یک میان وعده پر کربوهیدرات سبک دو ساعت قبل از رقابت مصرف کنید.

خوردن شام را به پایان مسابقه موکول نمایید.

این مطلب برگرفته از چندین مقالات پزشکی میباشد .امید است مفید واقع شود .برای سلامت خود و دیگران با (سونا بلاگ) همراه باشید.

مشاهده ادامه مطلب

“. ⚜️ در #مسابقه‌ هفتگی مجله علمی ایلیاد، شرکت کنید و برنده‌ی جایزه شوید. ابتدا سه نفر از دوستان خود را در کامنت همین پست تگ کنید. سپس پاسخ…”



<br /> iliad_mag on Instagram: “. ⚜️ در #مسابقه‌ هفتگی مجله علمی ایلیاد، شرکت کنید و برنده‌ی جایزه شوید. ابتدا سه نفر از دوستان خود را در کامنت همین پست تگ کنید. سپس پاسخ…”<br />




















مشاهده ادامه مطلب

ضربان قلب جنین (FHR) | سونا بلاگ

ضربان قلب جنینی (FHR) معمولا بین ۱۲۰ تا ۱۶۰ ضربان در دقیقه (bpm) در داخل رحم است، اما در اوایل سه ماهه اول، ضربان قلب جنین می تواند کُندتر باشد. ضربان قلب از حدود ۶ هفته بارداری قابل اندازه گیری است و محدوده طبیعی آن در طول بارداری متفاوت است که به میزان حدود ۱۷۰ ضربه در دقیقه در ۱۰ هفته افزایش می یابد و در تِرم به حدود ۱۳۰ ضربه در دقیقه کاهش می یابد. بارداری ترم (term) به بارداری به مدت ۳۷ تا ۴۲ هفته پس از لقاح اطلاق می‌شود.

محدوده ضربان قلب جنین

اگرچه ماهیچه قلب ۳ هفته پس از تخمک گذاری، شروع به انقباض می کند، اما این انقباض در اولین سونوگرافی در حدود ۶ هفته بارداری قابل تشخیص است. سپس FHR معمولا حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ ضربان در دقیقه (bpm) است.

FHR پس از ۶ هفته بارداری تا ۲ تا ۳ هفته روند صعودی دارد:

• ~ ۱۱۰ بار در دقیقه در ۵-۶ هفته

• ~ ۱۷۰ بار در دقیقه در ۹-۱۰ هفته

سپس در ادامه روند کاهشی و نزولی را به طور میانگین در پیش می گیرد:

• ~ ۱۵۰ بار در دقیقه در ۱۴ هفته

• ~ ۱۴۰ بار در دقیقه در ۲۰ هفته

• ~ ۱۳۰ بار در دقیقه در تِرم

گرچه در جنین سالم معمولا ضربان قلب منظم است، تغییرات ضربان حدود ۵ تا ۱۵ ضربه در دقیقه می تواند مجاز باشد.

مطالعه سال ۱۹۹۶ نشان داد که:

• جنین ۲ میلیمتر: ۷۵ ضربه در دقیقه

• جنین ۵ میلیمتر: ۱۰۰ ضربه در دقیقه

• جنین ۱۰ میلیمتر: ۱۲۰ ضربه در دقیقه

• جنین ۱۵ میلیمتر: ۱۳۰ ضربه در دقیقه

تشخیص ضربان قلب جنین در بارداری
کاهش ضربان قلب

کاهش ضربان قلب جنین به نام برادیکاردی جنین نامیده می شود و معمولا برادیکاردی عبارت است از پایین بودن غیر طبیعی FHR پایه (کمتر از ۱۲۰ ضربه در دقیقه):

• FHR <100 bpm قبل از ۶٫۳ هفته بارداری، یا

• FHR <120 bpm بین ۶٫۳ تا ۷٫۰ هفته

اگرچه حاملگی های زنده می توانند گاهی اوقات ضربان قلب اولیه پایین تر از این هنجارها باشد، اما کاهش ضربان قلب در اوایل بارداری با افزایش احتمال بروز سقط جنین همراه است. پزشکان معمولا توصیه می کنند که تکرار سونوگرافی برای زنانی که ضربان قلب جنین کُند است، انجام گیرد تا زمانی که بارداری قابل اعتماد تشخیص داده شود. متأسفانه سونوگرافی های پی در پی، هیچ تاثیری در نتیجه کار ندارد و معمولا سقط جنین اتفاق می افتد و گاهی اوقات به این معنی است که نوزاد از ابتدا، اختلالات کروموزومی داشته است.

از علل برادیکاردی جنین می توان به موارد زیر اشاره کرد:

بلوک مادرزادی قلب، دکلمان جفت، پرولاپس بند ناف، انقباضات تتانیک رحم، نزول سریع، هیپوکسی، هیپوترمی در مادرانی که به منظور ترمیم آنوریسم مغزی یا جراحی قلب تحت بیهوشی قرار گرفته اند، پیلونفریت شدید.

در موارد نادری ممکن است برادیکاردی جنین در ارتباط با درمان مادر با داروهای مسدود کننده بتا، هیپوترمی، هیپوگلیسمی، هیپوتیروئیدی، یا نقایص هدایتی قلب جنین (بلوک دهلیزی – بطنی مادرزادی) دیده شود.

برادیکاردی، تاکیکاردی، آریتمی
افزایش ضربان قلب

ضربان قلب سریع جنینی تاکیکاردی جنین نامیده می شود و معمولا سرعت بیشتر از ۱۶۰ ضربه در دقیقه را تاکیکاردی گویند به صورت زیر تعریف می شود:

• FHR> 160-180 بار در دقیقه

• FHR حدود ۱۷۰ بار در دقیقه ممکن است به عنوان مرز تاکیکاردی جنین طبقه بندی شود.

از علل تاکیکاردی جنین می توان به موارد زیر اشاره کرد:

هیپرتیروئیدی مادر، تاکی آریتمی های جنین (مثل تاکیکاردی فوق بطنی حمله ای، فیبریلاسیون دهلیزی، فلوتر دهلیزی و تاکی آریتمی بطنی)، داروهایی نظیر مقلد سمپاتیک (مثل ریتودرین، تربوتالین)، پاراسمپاتیک ها (مثل آتروپین، فنویتازینها)، آنمی جنین، هیپوکسی جنین، تب مـادر در اثـر کوریوآمینوتیت (تب بـه هـر علتـی می تـواند ضـربان قلب پـایه را افزایش دهد)، عفونت.

بنابراین به نظر می رسد ضربان قلب سریع تر از نرمال خطر بروز سقط جنین یا سایر نتایج منفی حاملگی را به همراه دارد.

ضربان قلب جنینی سریع و نامنظم معمولا به نام تاکی آریتمی جنین نامیده می شود.

ناهنجاری های FHR پایه ممکن است علل و پیامدهای بسیار متفاوتی داشته باشند بنابراین مشخص کردن علت زمینه ای با دقت هر چه بیشتر و اجرای درمان مناسب در اولین زمان ممکن اهمیت زیادی دارد.

ضربان قلب جنینی را می توان در سن ۳۴ روزگی (تنها قبل از ۶ هفته) حاملگی با سونوگرافی کیفیت خوب، فرکانس بالای واژنی تشخیص داد این تشخیص در زمانی است که CRL (طول تاج-کفل، فاصله ی بین قسمت بالایی جنین و کفل آن) تنها ۱ تا ۲ میلی متر است.

اگر ضربان قلب جنینی با سونوگرافی واژنی در زمانی که CRL ≥۷ است تشخیص داده نشود، مرگ جنین اعلام می شود. تایید مرگ جنین با تکرار سونوگرافی و میزان بتا اچ سی جی (beta-HCG) انجام می گیرد.

شواهدی وجود ندارد که میزان ضربان قلب جنین بتواند جنسیت کودک را پیش بینی کند.

ترجمه: سمیه مظفری

ضربان قلب جنین (FHR)

به این مطلب رای دهید



 

مشاهده ادامه مطلب

آی وی اف

باید و نبایدهای خوراکی برای آی وی اف موفق

آی وی اف یکی از روش‌هایی است که بسیاری از زوج‌ها برای بچه‌دار شدن سراغ آن می‌روند؛ اما از آنجایی که هزینه آن کم نیست؛ بیشتر زوج‌ها ترجیح می‌دهند همان بار اول نتیجه بگیرند. اینجاست که سوال قبل از آی وی اف چه بخوریم و چه نخوریم پیش می‌آید. باید و نبایدهای زیر درباره خوراکی‌ها را برای داشتن یک آی وی اف موفق رعایت کنید.

بهترین و مفیدترین میوه برای آی وی اف

احتمالا شما هم شنیده‌اید مصرف خوراکی‌هایی که به اعضای بدن شباهت دارند، باعث تقویت آن‌ها می‌شود. چه به این فرضیه اعتقاد داشته باشید و چه نداشته باشید، خوب است بدانید آووکادو با شباهتی که به رحم حاوی نطفه دارد، یکی از بهترین میوه‌ها برای داشتن آی وی اف موفق است. تنها شرط آن مشورت با پزشک قبل از مصرف است. در وضعیت عادی معمولا پزشک‌ها استفاده از این میوه در حد تعادل را منع نمی‌کنند.

آی وی اف موفق

آی وی اف

لبنیات پرچرب نخوریم؟

تا همین چند وقت پیش هم مرتب صحبت از بد بودن لبنیات پرچرب می‌شد؛ این روزها هم بخت به لبنیات پرچرب رو کرده است و محققان متوجه شده‌اند استفاده متعادل از این لبنیات در شرایط عادی مانعی ندارد. جالب است بدانید احتمال داشتن آی وی اف موفق برای خانم‌هایی که از لبنیات بدون چربی یا کم چرب استفاده می‌کنند، پایین است؛ اما در عین حال مصرف شیر پرچرب هم باع افزایش احتمال ناباروری می‌شود. در مورد لبنیات بهتر است تعادل را رعایت کنید و حتما با پزشکتان مشورت کنید.

قهوه بخوریم؟

چه قبل از آی وی اف و چه در طول دوران بارداری قهوه ننوشید. کافئین موجود در قهوه مانع داشتن یک آی وی اف موفق می‌شود و ریسک از دست دادن جنین را بیشتر می‌کند. سعی کنید در این دوران از نوشیدنی‌های مفید برای بارداری استفاده کنید و دور قهوه را خط بکشید.

مشاهده ادامه مطلب

چرا انرژی خورشیدی از همیشه ارزان‌تر شده است؟

 

مجله علمی ایلیاد – انرژی خورشیدی هرگز ارزان‌تر از امروز نبوده و لذا ارزان شدن آن یک موفقیت برای طرفداران انرژی پاک، به شمار می‌آید. در چهار دهه‌ی گذشته، هزینه‌ی برخی از پنل‌های خورشیدی، مانند سلول‌های فتوولتائیک «PTV»، تا ۹۹ درصد کاهش یافته است. در حالی که رشد تکنولوژی به نحو چشم‌گیری افزایش یافته، اما هنوز هم این امر که انرژی خورشیدی تا به این حد ارزان شده، برای ما همانند یک سوال باقی مانده است. سوالاتی نیز مطرح شده نظیر این که آیا این روند کاهشی به خصوص به دلیل حذف یارانه انرژی‌های تجدیدپذیر، می‌تواند ادامه داشته باشد یا خیر؟

مقاله‌ی جدید انجام شده، توسط MIT به بررسی تاریخچه‌ی پنل‌های خورشیدی PTV پرداخته تا ببیند چه چیزی باعث کاهش قیمت آن‌ها، در طول زمان شده است. یکی از مهم‌ترین موارد شناسایی شده، سیاست‌های دولتی است؛ به این معنی که پیشرفت در سیاست‌های دولت، ممکن است یکی از بهترین ابزارها برای گسترش استفاده از انرژی خورشیدی و مبارزه با تغییرات آب و هوایی باشد.

استفاده از مدلی پویا که چیزی فراتر از ارتباطات ساده را نشان می‌دهد، نشان داد که در واقع دولت‌ها می‌توانند اقداماتی را انجام دهند که سبب کاهش هزینه‌ی انرژی خورشیدی شود. علاوه بر این، با در نظر گرفتن این مراحل، می‌توان رابطه‌ی هم‌زیستی‌ای را بین نوآوری در فناوری و سیاست‌های اقلیمی ایجاد کرد.

هنگامی که سیاست‌هایی برای مقابله با انتشار کربن وضع گردید، محققان بر آن شدند تا به بهبود و رشد تکنولوژی‌های کم کربن بیاندیشند. با رشد این بازار، دولت‌های سراسر جهان، نقشی حیاتی را در کاهش هزینه‌های تکنولوژی و به نوبه‌ی خود هزینه‌های کاهش انتشار کربن ایفا کردند. تحقیقات نشان می‌دهند که رشد تقاضا برای انرژی خورشیدی در ۱۵ سال گذشته، مهم‌ترین عامل کاهش هزینه‌های حیرت‌انگیز آن، در این دوره بوده است.

سیاست‌های اعمال شده در ژاپن، آلمان، اسپانیا، کالیفرنیا و چین موجب رشد بازار شد و فرصت‌های زیادی را برای اتوماسیون و یادگیری ایجاد کرد. محققان به بررسی رشد استفاده از انرژی خورشیدی در طی سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۲ پرداختند و دریافتند که در این دوره‌ی زمانی هزینه پنل‌های خورشیدی ۹۷ درصد کاهش یافته است. آن‌ها فاکتورهای سطح بالا را برای تحلیل، تغییرات در تولید، توزیع یا تحقیق مورد بررسی قرار دادند و سپس به تجزیه و تحلیل هر یک از عوامل سطح پایین، یعنی علوم پایه و مهندسی پنل پرداختند.

یافته‌ها نشان می‌دهد که شش فاکتور سطح پایین، باعث بیش از ۶۰ درصد کاهش هزینه‌ها شده‌اند. این نشانه‌ای خوب است؛ به این معنی که اهرم‌های مختلفی وجود دارد که ما می‌توانیم با استفاده از آن‌ها انرژی خورشیدی را ارزان‌تر و رقابتی‌تر کنیم. به‌طور خلاصه، اگر ما می‌خواهیم کاهش هزینه‌ی انرژی خورشید همچنان ادامه داشته باشد، می‌توانیم از موارد بسیار متنوع‌تری در این زمینه استفاده کنیم و اگر بخواهیم هزینه‌های پنل‌های خورشیدی را همچنان کاهش دهیم، باید از عواملی استفاده کنیم که هزینه‌ی پنل‌ها را کاهش دهند.

نوشته: کارلی کسلا
ترجمه: سهیلا دوست‌پژوه – مجله علمی ایلیاد
منبع: sciencealert.com

مشاوره رایگان اخذ پذیرش و ویزای تحصیلی از دانشگاه های استرالیا،آمریکا،کانادا،انگلستان ، نیوزیلند و مالزی

در صورتی که مایلید شرایط شما جهت ادامه تحصیل در دانشگاه های خارج از کشور، توسط مشاورین باتجربه و متخصص موسسه «ایلیاد بین‌الملل» ارزشیابی گردد، فرم مشاوره زیر را تکمیل نمایید. پس از دریافت اطلاعات، حداکثر طی دو روز کاری با شما تماس خواهیم گرفت. قابل توجه است که موسسه ایلیاد بین‌الملل دارای مجوز اعزام دانشجو از وزارت علوم ایران می‌باشند.

مشاهده ادامه مطلب

سونای خشک ساده ترین درمان برای قلب شماست.چرا باید به سونای خشک اهمیت بدهیم ؟

خطای پایگاه‌داده وردپرس: [Got error 28 from storage engine]
SHOW FULL COLUMNS FROM `SlM_options`

خطای پایگاه‌داده وردپرس: [Got error 28 from storage engine]
SHOW FULL COLUMNS FROM `SlM_options`

خطای پایگاه‌داده وردپرس: [Got error 28 from storage engine]
SHOW FULL COLUMNS FROM `SlM_options`

خطای پایگاه‌داده وردپرس: [Got error 28 from storage engine]
SELECT t.*, tt.*, tr.object_id FROM SlM_terms AS t INNER JOIN SlM_term_taxonomy AS tt ON t.term_id = tt.term_id INNER JOIN SlM_term_relationships AS tr ON tr.term_taxonomy_id = tt.term_taxonomy_id WHERE tt.taxonomy IN ('category', 'post_tag', 'post_format') AND tr.object_id IN (175377) ORDER BY t.name ASC










<br /> سونای خشک ساده ترین درمان برای قلب شماست.چرا باید به سونای خشک اهمیت بدهیم ؟


















مشاهده ادامه مطلب

پاره شدن کیسه آب

 پاره شدن کیسه آب

در بارداری اول ممکن است خانمهای باردار بین پاره شدن کیسه آب و ترشحات واژن و حتی ادرار نتوانند تشخیص درست بدهند. این اتفاق در بین خانمهای باردار زیاد می‌افتد به همین دلیل تشخیص پارگی کیسه آب میتواند کمک کننده باشد.

کیسه آب چطور پاره میشود؟

کیسه آب یا مایع آمنیوتیک، مایع محتوی جنین است که در طول ۹ ماه در آن قرار دارد و حتی در آن تنفس میکند. با پاره شدن این مایع نگهدارنده جنین باید متولد شد و به همین دلیل پاره شدن کیسه آب نشانه زایمان تلقی میشود.

مایع آمنیوتیک چه رنگی است؟

آنچه خانم باردار مینوشد یا میخورد رنگ ادرار را تغییر میدهد اما مایع آمنیوتیک همیشه رنگ یکسان دارد. براساس گزارشهای مختلف زمانی که کیسه آب پاره میشود، مایعی روشن، احتمالا با مقدار کمی خون خالی میشود. بهتر است این تفاوت را خانمهای باردار مدنظر داشته باشند.

آزمایش ایستادن برای پارگی کیسه آب

این آزمایش به عنوان آزمایش ایستادن معروف است، که میتواند کمک کند خانم باردار متوجه پاره شدن کیسه آب بشود. کافی است خانم باردار چند دقیقا بایستد، اگر دفع مایع ادامه داشت به این معناست که کیسه آب پاره شده است. در صورت قطع دفع میتوان به دفع ادرار یا ترشح مخاطی شک کرد.

علائم پاره شدن کیسه آب

پاره شدن کیسه آب

انقباضها کلید تشخیص پاره شدن کیسه آب

متخصصان معتقدند در صورتی میتوان درباره پارگی کیسه آب مطمئن شد که همراه با انقباضات باشد. در صورتی که خانمی از ترشح مایع از بدنش مطمئن نباشد، باید منتظر علائم زایمان باشد. بهتر است علائمی مانند انقباضات در ادامه بررسی شود تا درباره پاره شدن کیسه آب بتوان اطمینان حاصل کرد.

مقدار مایع دفع شده مقیاس مناسبی نیست

در برخی فیلمها دیده شده زمانی که کیسه آب خانم باردار پاره میشود مقدار زیادی آب از واژن دفع میشود اما این اتفاق همیشه نمی افتد. براساس پژوهشهای مختلف زمانی که کیسه آب پاره میشود میزان آب دفع شده میتواند از چند قطره و آرام تا شدید باشد. به همین دلیل میزان مایع دفع شده ملاک مناسبی برای تشخیص پاره شدن کیسه آب یا ترشح واژینال نیست.

مشاهده ادامه مطلب